|
Laatste bijwerking: donderdag 23 februari 2012 14:47 |
De Wederkomst en de hemelbeving deel 1.
Ter inleiding.
Een aardbeving kennen we allemaal wel. Naast een aardbeving, bestaat er ook zoiets als een zeebeving. Die kennen we misschien nog niet allemaal. Maar een zeebeving is een aardbeving onder het wateroppervlakte, namelijk de zee. Het gevolg kan zijn dat er een tsunami ontstaat. Dit hebben we zeer recent gezien in Japan en daarvoor een krachtige tsunami in de zee bij Indonesië. De Bijbel onderschrijft het bestaan van deze twee verschillende bevingen en voegt daar nog een beving aan toe. Dat is de hemelbeving. Terug naar beginSchriftplaatsen over een hemelbeving.Bij een systematische Bijbelstudie, beginnen we met het zoeken van alle Schriftplaatsen die spreken over het onderwerp dat we behandelen. In dit geval is dat “hemel” en “beven”. Hieronder zien we dat er verschillende Schriftplaatsen zijn die dit onderschrijven.
Daarnaast vinden we nog wel meer Schriftplaatsen die een hemelbeving aanduiden. Zoals in het onderstaande vers. Daar wordt wel gesproken over de verwoestende uitwerking van een aardbeving, waardoor het één en ander zal vallen, maar het beven van de hemel is slechts contextueel te lezen (Verwijzing naar Hag.2:7). Dit doet de Bijbel door onderscheid te maken in zee, hemel en het veld en daarmee de aardbodem.
Nu we weten dat er Schriftplaatsen zijn die spreken over een hemelbeving, gaan we naar de volgende stap. De volgende stap is het bestuderen wat er geschreven wordt over het onderwerp dat we bestuderen. In deze Bijbelstudie is dat het onderwerp: de hemelbeving. Ik heb hieronder een tabelletje gemaakt waar ik links de Schriftplaatsen zet en rechts in eigen bewoording de kern van het vers noteer. Want het doel is het zoeken van de waarheid over ons onderwerp.
Hierna zetten we onze bevindingen uiteen. Hemelbevingen, ik denk dat het namelijk vaker dan één keer voorkomt, worden als volgt beschreven / omschreven:
Terug naar beginHemelbeving en de zon, maan en sterren.Uit eerdere Bijbelstudies weet ik dat de dag des Heren aanvangt bij de Wederkomst van de Here Jezus. Bij Zijn Wederkomst vindt ook het profetisch synchronisatiemoment plaats. Dit wordt keer op keer beschreven als de verduistering van zon, maan en sterren.
Uit de Bijbel haal ik twee hemelbevingen die in het verschiet liggen. De meest aanstaande is natuurlijk de hemelbeving bij de Wederkomst van de Here Jezus. We lazen in de bovenstaande alinea al dat die hemelbeving gepaard gaat met verduistering van zon maan en sterren, zie Joël 2:10. Kennelijk is dat wat bedoelt wordt met “hemelbeving”. In deze systematische Bijbelstudie gaan we naar stap 3. Het uitlichten, dan wel onderzoeken naar de betekenis van de vastgestelde kernpunten van het onderwerp “de hemelbeving”. Stap drie is die Schriftplaatsen over verduistering van zon, maan en sterren naast elkaar te leggen. Voor de duidelijkheid, ik probeer met dit soort dingen altijd zo zorgvuldig mogelijk te werk te gaan, maar het kan zijn dat er Schriftplaatsen onbedoeld niet zijn meegenomen. De reden is dat ze dan niet bij mijn zoekresultaten naar voren kwamen. U mag mij hier altijd op attenderen.
Dit zijn de omschrijvingen van wat we ons moeten voorstellen bij een hemelbeving. Heel kort door de bocht: het wordt letterlijk donker! Het wordt donker omdat, dat wat licht geeft in de hemel, verduisterd is geworden (zie Joël 2:2). De Bijbel maakt daarbij onderscheidt tussen drie fenomenen, te weten: de zon, de maan en de sterren. Als we een voorbeeld willen uit de Bijbelse geschiedenis dan vinden we er een in Exodus. Daar lezen we over de tien plagen tegen Egypte. Ex.10:21 Toen zeide de Heere tot Mozes: Strek uw hand uit naar den hemel, en er zal duisternis komen over Egypteland, dat men de duisternis tasten zal. 22 Als Mozes zijn hand uitstrekte naar den hemel, werd er een dikke duisternis in het ganse Egypteland, drie dagen. 23 Zij zagen de een den ander niet; er stond ook niemand op van zijn plaats, in drie dagen; maar bij al de kinderen Israëls was het licht in hun woningen. Dit heeft natuurlijk meerdere typologische betekenissen. In de drie donkere dagen zien we natuurlijk de periode dat Christus gestorven was en op de derde dag opstond uit de dood. En dat is weer de typologische betekenis dat de Here nu niet zichtbaar aanwezig is en na of op “drie dagen”, zal Wederkomen. En in die periode zijn wij, Wedergeboren Christenen het licht van de aarde, dat in Exodus 10:23 typologisch “de kinderen Israëls” wordt noemt. Maar het gaat natuurlijk om de duisternis, een hemelbeving.
Terug naar beginTekenen in de hemel.Luk.21:25 En er zullen tekenen zijn in de zon, en maan, en sterren, en op de aarde benauwdheid der volken met twijfelmoedigheid, als de zee en watergolven groot geluid zullen geven; 26 En den mensen het hart zal bezwijken van vrees en verwachting der dingen, die het aardrijk zullen overkomen; want de krachten der hemelen zullen bewogen worden. Direct na de grote verdrukking van 3,5 jaar over de staat Israël, zal de hemelbeving plaatsvinden en zal Christus terugkomen. In Lukas 21 wordt de hemelbeving aangeduid als tekenen in de zon, maan en sterren. Het gevolg is ongelofelijke angst! En naast of door de hemelbeving, zal er ook een zeebeving plaatsvinden. Er staat namelijk dat naast of door de hemelbeving: de zee en watergolven groot geluid zullen geven. In Ps.46:4 en Jes.5:30 wordt in dergelijk verband van een beving het bruisen van de zee beschreven.
Het verduisteren van zon, maan en sterren wordt meestal toegeschreven aan de stofwolken die ontstaan bij een aardbeving. De lucht wordt dan dusdanig vervuild met stof en rook, dat het licht fors wordt verminderd. Wetenschappelijk is ook aan te tonen dat de maan dan rood wordt door lichtvervuiling. Maar ik wil u laten zien wat de Bijbel Zelf zegt over deze dingen. Ook hier in Lukas 21 staat niet dat de tekenen in de zon, maan en sterren te wijten zijn aan grote stofwolken, maar: want de krachten der hemelen zullen bewogen worden. En verder wordt dezelfde gedachte bevestigd in de volgende Schriftplaatsen.
Stofwolken ontstaan door een aardbeving en hier wordt toch duidelijk vermeld dat het niet gaat om de aarde, maar om de hemelen. Dat is dus niet de hemel der hemelen, want die verdwijnt niet! Het gaat om de hemel van de vogels en die van de sterren. De eerste hemel is zeg maar tot aan de dampkring. In die hemel bevinden zich de vogels en de wolken. De tweede hemel zou ik rekenen vanaf de dampkring van de aarde tot het einde van die hemel. Waar het einde dan ook mogen wezen! In die hemel bevinden zich de hemellichamen. Dus de sterren, sterrenbeelden (die de Bijbel apart benoemt), de zon en de maan. Een hemelbeving heeft dus betrekking op zowel de eerste als de tweede hemel. In de eerste hemel kunnen heel goed mogelijk stofwolken een oorzaak zijn van verduistering van de tweede hemel. Maar ook - en dat wordt mijns inziens vaak niet of onvoldoende benoemd - zijn er oorzaken te vinden in de tweede hemel. Niet voor niets schrijft Lukas: En er zullen tekenen zijn in de zon, en maan, en sterren en voegt Markus daar aan toe de krachten, die in de hemelen zijn. Als het gaat om gebeurtenissen in de zon, maan en sterren, dan zijn we voorbij de dampkring! Dan moeten we vaststellen dat het gaat om iets dat betrekking heeft op de tweede hemel en niet de aarde. Zo staat het in de Bijbel en dat maakt het voor ons alleen nog maar interessanter, toch? Okay. Pas op de plaats. Even terug naar de zon, maan en sterren, namelijk de krachten in de hemelen. De tekenen aan deze, worden door de Bijbel Zelf verdeeld. Hieronder een schematisch overzicht hoe, welk vers, het teken benoemt.
De zon: wordt verduisterd. · Wanneer? Bij zonsopkomst is zij verduisterd. · Hoe? Is zwart geworden en is bedekt met wolken.
De maan: wordt verduisterd. · Wanneer? Wordt niet vermeld. · Hoe? Is zwart geworden, is rood (bloed) geworden. Geen vermelding van wolken. Zal niet haar schijnsel geven.
De sterren: worden verduisterd. · Wanneer? Wordt niet vermeld. · Hoe? Zij trekken hun glans in, worden zwart gemaakt. Zij vallen van de hemel. En vallen op de aarde (wordt slechts 1x in dit verband genoemd). Geen vermelding van wolken.
Terug naar beginDe hemelbeving in Openbaring 6.Goed, we hebben de hemelbeving onderzocht. Daarna hebben we de kern van een hemelbeving onderzocht. Daaruit kwam naar voren dat het betrekking heeft op de eerste en tweede hemel. En dat de eerst volgende hemelbeving zal geschieden bij de Wederkomst van de Here Jezus. In de derde stap hebben we de Schriftplaatsen onderzocht over zon, maan en sterren, want deze bevinden zich in de tweede hemel. In de eerste hemel zullen er veel wolken zijn en hoort dus ook bij de hemelenbeving. Vervolgens hebben we de tekenen in de zon maan en sterren bestudeerd en uit een gezet. Zo komen we bij de vierde stap. In de vierde stap gaan we de hemelbeving proberen in kaart te brengen. Hoe gaat het in zijn werk, wat gebeurt er nu precies. Zo komen we weer terug in de Bijbel. Ik kom met deze Bijbelstudie uit op twee hemelbevingen. Bij de laatste zullen hemelen en aarde vergaan. En daarvan kan dus met recht gezegd worden dat deze allesvernietigend is. Verder wil ik die hemelbeving, van na de jongste dag, laten wezen voor wat het is. De andere is “terstond na de verdrukking dier dagen (Matt.24:29). Dat is ter gelegenheid van de Wederkomst van de Here Jezus. Zo precies in tijdsaanduiding wordt deze hemelbeving genoemd. Daarbij wordt gewezen op het synchronisatiemoment in de Bijbelse profetie. Namelijk de verduistering van zon, maan en sterren. Ik ga er van uit dat alle Schriftplaatsen in de Bijbel, die dit benoemen, slaan op dit unieke moment. Want in alle contexten wordt naar voren gebracht dat dan de Dag des Heren aanvangt. Ook wel de dag van Zijn toorn. En zo komen we terecht in Openbaring waar de hemelbeving uitvoerig beschreven wordt. Opb.6:12 En ik zag, toen Het het zesde zegel geopend had, en ziet, er werd een grote aardbeving; en de zon werd zwart als een haren zak, en de maan werd als bloed. 13 En de sterren des hemels vielen op de aarde, gelijk een vijgeboom zijn onrijpe vijgen afwerpt, als hij van een groten wind geschud wordt. 14 En de hemel is weggeweken, als een boek, dat toegerold wordt; en alle bergen en eilanden zijn bewogen uit hun plaatsen. 15 En de koningen der aarde, en de groten, en de rijken, en de oversten over duizend, en de machtigen, en alle dienstknechten, en alle vrijen, verborgen zichzelven in de spelonken, en in de steenrotsen der bergen; 16 En zeiden tot de bergen en tot de steenrotsen: Valt op ons, en verbergt ons van het aangezicht Desgenen, Die op den troon zit, en van den toorn des Lams. 17 Want de grote dag Zijns toorns is gekomen, en wie kan bestaan?
De eerste vraag is klopt het dat het hier gaat over de hemelbeving bij de Wederkomst van de Here Jezus? Ja. Dit lezen we namelijk in vers 16 en helemaal in vers 17. Dan is grote dan van Zijn toorn aangebroken. In vers 14 lezen we wat we ons moeten voorstellen bij een hemelbeving. Namelijk de hemel is weggeweken, als een boek, dat toegerold wordt. Het woordje weggeweken, dat met een boekrol wordt vergeleken, is in het Grieks “apochorizo”. Apo is weg en chorizo is scheiden en wel zodanig dat er ruimte ontstaat tussen het een en het ander. Bij een botbreuk bijvoorbeeld zien we soms op röntgenfoto’s ook dat er ruimte is ontstaan op de plek van de breuk. Die gedachte ligt opgeslagen in het woordje “weggeweken”. Over welke hemel wordt hier eigenlijk gesproken? De hemel waar de zon, de maan en de sterren zijn (vers 12-13), de tweede hemel dus!
Terug naar beginBij het schrijven van deze studie kwam ik op een paar opmerkelijke zaken. Geheel onbedoeld overigens. Maar hier ben ik nu nog mee bezig en zal dit binnenkort publiceren als deel 2 van deze studie. Daarvan kan ik verklappen dat het twee maal zo interessant wordt als deel 1. Deel 1 mag u dan zien als voor bereiding op het volgende deel.Gods zegen, Melle Velema Terug naar beginCopyright © 2011 Eindtijd in Beeld.
Melle Velema. Alle rechten voorbehouden.
|