De NWO, de koningen en priesters van het antichristelijke rijk.

  1. Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd: De Bilderberg club.
  2.             Bilderberg censuur binnen de media.
  3.             Bilderberg onder de loep.
  4. Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd Joseph Retinger ILEC en de Raad van Europa.
  5.             Nederlandse deelnemers Bilderberg conferenties.
  6. Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd: de club van Rome.
  7. Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd: The Council on Foreign Relations.
  8. Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd: Trilaterale Commissie (TLC)

Bron: Artikel is rechtstreeks afkomstig van “Achter gesloten deuren”.

 


Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd: De Bilderberg club.

 

 

1954 - Oprichting van de geheime Bilderberg groep door de Socialist (en vrijmetselaar) Joseph Retinger, met Prins Bernhard, voormalig spion van NW-7 - de geheime dienst van het Duitse (Rothschild/Warburg) chemiebedrijf IG-Farben (de industriŽle motor achter het NS-Duitsland van Adolf Hitler) - als voorzitter. Deze groep werd naast Retinger, neergezet onder leiding van Alastair Buchan (RIIA), waarbij de leidende raad bestond uit Robert Ellsworth (Lazard Freres = Rothschild), John Loudon (N.M. Rothschild) Paul Nitze (Schroeder Bank), C.L. Sulzberger (New York Times), Stansfield Turner (hij werd later directeur van de CIA), Peter Calvocoressi, Daniel Ellsberg, Andrew Schoenberg (RIIA) en Henry Kissinger. De eerste geheime conferentie van de Bilderbergers vond plaats van 29 t/m 31 Mei 1954 in het Bilderberg hotel te Oosterbeek, waaraan de groep haar naam heeft te danken. Tot de leden behoort de elite uit de zakenwereld, het bankwezen, de regeringen en de intellectuelen. Invloedrijke wereldleiders zijn in veel gevallen ook lid van de Trilaterale commissie en de Council on Foreign Relations. Prins Bernhard (de wederhelft van Koningin Juliana - waarvan gezegd wordt dat zij de rijkste vrouw van de wereld was, mede door haar partnerschap met Baron Victor Rothschild in Royal Dutch Shell), is een lange tijd voorzitter geweest van de Bilderberg groep (1954 - 1976), totdat de groep gereconstrueerd werd. In die tijd kenden we natuurlijk ook de Lockheed affaire. Zo zijn als voorzitter Walter Scheelman de revue gepasseerd en zo ook Lord Carrington. Zoals gewoonlijk is het gebied waar de Bilderbergers elkaar ontmoeten zwaar beveiligd door de geheime dienst, soldaten en politie. Elke kamer en elke ruimte waar de vergaderingen plaats vinden worden volledig gescreend op afluisterapparatuur alvorens de vergaderingen plaats vinden.

 

                       Foto: H.M.K. Beatrix bij de Bilderberg Conferenties

 

De Bilderberg conferenties kunnen worden ingedeeld naar drie groepen;

  1. De Bilderberg adviesgroep

  2. De Bilderberg stuurgroep

  3. Het Bilderberg lidmaatschap

Het Bilderberg beleid wordt uitgevoerd door een stuurgroep van 35 man inclusief een binnenste cirkel als adviesgroep (Adviesgroepen zijn heel vaak binnenste cirkels, net als ‘adviseurs’ zichzelf waar dan ook als een dominerende kracht opstellen). Deze adviesgroep - zo men beweert - bestaat uit Giovanni Agnelli (ItaliŽ/Club of Rome), David Rockefeller (VS), Eric Roll (Groot BrittanniŽ), en Otto Wolff von Amerongen. Een aantal stuurgroepleden zijn Henry Kissinger, Jessica T. Matthews (President van de Carnegie Endowment for International Peace), James D. Wolfensohn (president van de Wereldbank), Marie Josee Kravis (Hudson Institute) en Jorma Ollilia (Nokia Corp.). Daarbij zijn alle Amerikanen van de Bilderberg-stuurgroep lid van de CFR. Daarnaast kent men het Bilderberg lidmaatschap, waarbij men dus kan deelnemen dmv een uitnodiging. De 28e conferentie werd gehouden in 1980 in Duitsland. De leiding berustte zoals altijd bij de Internationale commissie, maar nu maakte de oudere garde plaats voor de jongere garde. Het is een hele tijd erg moeilijk geweest om iets te weten te komen over de Bilderbergers, zo dicht was echter hun geheimhouding. Eťn ieder wie men ernaar vroeg, verklaarde onbekend te zijn met een groep welke zich "Bilderbergers" zou noemen. Heden ten dage is de groep een stuk minder onbekend geworden.

De Bilderberggroep is nauw verwant aan de Council on Foreign Relations en de hieruit voortgekomen Trilaterale Commissies. De Bilderbergers beperken hun cirkel tot zo’n 100 tot 120 man. Deze 100 tot 120 man worden met veel zorgvuldigheid gekozen, en de uitverkorenen worden ieder jaar uitgenodigd voor een ontmoeting op een onbekende plaats waar geconfereerd wordt over de te volgen strategie. De vergaderingen zijn zoals gebruikelijk niet toegankelijk voor het brede publiek, en de pers. Naast de indrukwekkende namen binnen het ledental, zijn ook hier weer de leiders van de wereldpers als leden aanwezig. George Soros (een zeer grote op de beurs en een Rothschild pion) is lid van de Bilderberg groep. Ook Alan Greenspan (Federal Reserve, CFR-lid, en lid van de Trilaterale Commissie) evenals zijn voorgangers, is lid van de Bilderberg groep. Tevens is Henry Kissinger naast lid van de Bilderberggroep, een lid van The Club of Rome, de Trilaterale Commissie en de Royal Institute of International Affairs (RIIA). Henry Kissinger is ook lid van de Grand Alpine Freemasonry Loge welke de wel zeer bekende Italiaanse P2 Loge onder diens controle had), en het was Henry Kissinger welke herhaaldelijk opriep tot de vorming van een Nieuwe Wereld Orde. Naast deze bekendheden was ook Prins Claus aanwezig en is h.m. Koningin Beatrix lid van de Bilderberggroep namens Royal Dutch Shell.

De secretaris generaal van de groep is de professor Victor Rosenboom welke in dienst is gesteld door Beatrix om Maxima Zorreguieta de 'kleinere details van de Nederlandse maatschappij te leren'. Ook Jaap de Hoop Scheffer en Wim Duisenberg (onlangs dood terug gevonden op zijn vakantie adres, wederhelft van Gretta Duisenberg - Links/Communistisch activiste - zij hing de Palestijnse vlag uit het raam) van de Europese Centrale Bank zijn lid. In een biografie over Prins Bernhard, geschreven door Alden Hatch staat te lezen dat de Bilderberggroep de geboorte gaf aan de Europese gemeenschap wat nu de Europese Unie is. De Bilderbergers hielden (en houden nog) op vele verschillende locaties over de wereld hun vergaderingen. Bij de topvergaderingen voor Europa waren de Rothschild’s zelf als gastheer verschillende malen aanwezig. De vele bekende namen zien we keer op keer terug bij zo velen instanties en de zogeheten Ronde tafel groepen.

 

De diepere geschiedenis van de groep begint natuurlijk bij deze namen, en ťťn daarvan is Joseph Retinger. Retinger was een 'Amerikaan' (van Poolse afkomst) die door zijn enorm grote carriŤre in nauw contact stond met hoog geplaatste militaire en politieke leiders. Retinger stond tevens in nauw verband met Paul Rijkens, president van het multinationalconcern Unilever. Unilever is ťťn van de meest machtige en grootste multinationals ter wereld, en ťťn van de topbedrijven binnen de Europees kapitalistische economische sector. In de 50er jaren had Unilever haar topmensen al rondlopen met hoge functies binnen de Rotterdamse Bank en Phillips. Maar ook binnen het ministerie van economische zaken. Unilever had een eenheidsstructuur welke zichzelf kon opsplitsen omdat het een bedrijf is die haar herkomst kent vanuit zowel Britse als Nederlandse samenwerking. Het bedrijf kon zichzelf op die manier volledig in tweeŽn delen, en tijdens de oorlog vervolgens volledig naar Engeland verhuizen (wat het bedrijf dan ook deed).

Unilever's hoofdadviseur voor Internationale zaken was David Mithrany, die verwees naar de 'strategie van Supernationale integratie' doormiddel van een aantal processen van Internationalisering, ontworpen om een autonome logica in werking te stellen, welke verdere invoeging van landen onvermijdelijk maakte en Nationalistische onafhankelijkheid deden 'verouderen'. Phillips kende een zelfde soort organisering als Unilever, waarbij ze zichzelf onmiddelijk - wanneer nodig - in tweeŽn konden opsplitsen. Dit deden ze dan ook toen de oorlog begon. Eťn hoofdkwartier zat in Duitsland, en de ander in Amerika. Als ťťn opgesplitst bedrijf hadden ze aan beide kanten enorme militaire contracten gedurende de oorlog. De financiŽle adviseur van Unilever is overigens de Amerikaanse investerings bank Lazard Freres (onder het beheer van Rothschild) welke de financiŽle privťzaken van de rijkste families in de wereld regelt.

 

 

Terug naar begin

Bilderberg censuur binnen de media.

Dat de Bilderbergers gezorgd hebben voor de vorming van de Europese Unie waarbij alle landen binnen Europa naar de pijpen van ťťn raad dansen, en dat de Bilderberg conferenties gefinancierd worden vanuit o.a. Rothschild/Rockefeller gelden, mag daarbij natuurlijk geen naam hebben.... gewoon puur toeval, niets om ons zorgen over te maken.... Wanneer het echter om een groep zou gaan welke 'oprecht' streeft naar een 'betere wereld van vrede', waarom werden deze conferenties dan voor het grote publiek onthouden? Waarom werd zelfs het bestaan van de conferenties ontkend? En waarom mag er helemaal niets naar buiten worden gebracht over wat deze groep van extreem invloedrijke mensen met elkaar bespreken? En waarom kleven er zoveel connecties en gelden aan vast welke direct aan oorlogvoering hebben gedient en nog dienen?

Dat het bestaan van de conferenties absoluut werd ontkend, kan ondermeer opgemaakt worden uit het feit dat men er ten eerste nu wel over heeft gesproken middels het programma ‘Andere Tijden’ (het eerste programma waarin het bestaan van de Bilderberggroep openbaar werd gemaakt - 6-7-2004), maar ook uit verschillende voorgaande artikelen. Bij de Kranten-bazen was het bestaan van de Bilderbergconferenties absoluut bekend. In 1967 deed Cecil King van de International Publishing Corporation - in die tijd de Britse persgroep met de meeste macht - en tevens van The Newspapers Proprietors Association (groep van kranten-bazen), een verzoek aan zijn mede 'eigenaren' om "erop toe te zien dat onder geen enkele voorwaarde een rapport of speculering zou worden gepubliceerd over de Bilderberg conferenties". Dit censuur werd dus door samenwerking van verschillende kranten bewerkstelligt van bovenuit.

Toch is er wel het ťťn en ander door de mazen van dit strakke censuur gegleden. Het was weinig maar toch iets. In de 'Lombard' column in The Financial Times van 6 Mei 1975, schreef de columnist C. Gordon Tether; 'Indien de Bilderberggroep niet ťťn of andere samenzwering betreft, dan doet het zichzelf voor als een hele goede imitatie hiervan'. Tether schreef voor dezelfde krant op 3 Mei 1976 nog een stukje over de Bilderberg groep waarin hij duidelijk naar voren liet komen dat de Bilderbergers er altijd alles aan hebben gedaan om de conferenties voor het aanzicht van de publieke opinie zo geheim mogelijk te houden, waarbij hij het stukje afsloot met de duidelijke redenering;  

'Een complottheoreticus die de Bilderbergers in het aanzicht heeft, zal zichzelf de vraag stellen, dat wanneer er zo weinig te verbergen is, waarom de Bilderbergers zoveel inspanningen wijden aan het 'verbergen' hiervan'.

 

Deze column is overigens nooit verschenen, daar deze voor de druk al werd gecensureerd door de editor Mark Fisher (zelf lid van de Trilaterale Commissie). Vervolgens werd Tether ontslagen uit zijn functie voor de Lombard column in augustus 1976.

Terug naar begin

Bilderberg onder de loep.

Senator Javits schreef in zijn Congresrapport; "In 1952 benaderde Retinger z.k.h. Prins Bernhard met de suggestie om informele en onofficiŽle bijeenkomsten te houden om de 'problemen' te bediscussiŽren omtrent de Atlantische gemeenschap. Andere dergelijke heerschappen binnen Europa steunden dit idee van harte, waarbij vervolgens de voorstellen werden voorgelegd aan Amerikaanse vrienden. Een aantal Amerikanen waaronder C.D. Jackson, Walter Bedell Smith en John Coleman gingen akkoord met de medewerking".  

C.D. Jackson was een prominent lid van de Council on Foreign Relations, een andere geheime denktank wier leden de elite vertegenwoordigen uit de Amerikaanse politiek en economie. Net als de Bilderberg groep, organiseert de CFR ook geheime bijeenkomsten, en vele journalisten in functie vullen de rangen van de CFR op. Op dit moment is de CFR aardig bekend in de VS, en de ledenlijsten zouden dan ook zo op te vragen zijn (onder voorbehoud van het wegfilteren van namen). Maar ook bij deze groep worden de echte onderwerpen van overlegging en documentatie voor het publiek geheim gehouden.

Ook de CFR is net als de Bilderberg groep een werktuig met een geheime agenda. Binnen de hoogste rangen van de CFR bevinden zich Skull&Bones leden. In het jaar dat de Bilderberggroep gesticht werd, was Walter Bedell Smith de directeur van de CIA. John Coleman was lid van de 'Commissie voor Nationaal Handelsbeleid' in de VS. Dat het hier echter over een geheime groep gaat (nu officieel bevestigd, maar de besprekingen zijn vooralsnog geheim) dat een werktuig is om naar ťťn wereldstaat te streven, bleek al door de woorden van Retinger in 1946 waarin hij het duidelijk had over een plan voor ťťn Federaal Europa waarbij de landen een groot deel van hun soevereiniteit zouden afstaan. Verder kunnen we de conclusies trekken uit de uitspraken en speeches van James Warburg (van de Nazi bankiers familie / CFR), Zbignew Brzezinski (CFR-Bilderberg), Henry Kissinger (een bekende oorlogsmisdadiger en vooraanstaand lid van CFR-Bilderberg) en Richard Gardner (CFR), welke allen oproepen naar een New World Order of ernaar verwijzen.

 

 

''The New World Order will have to be built from the bottom up rather than from the top down...but in the end run around national sovereignty, eroding it piece by piece will accomplish much more than the old fashioned frontal assault."  

— CFR member Richard Gardner, writing in the April l974 issue of the CFR's journal, Foreign Affairs.  

"So we say to all peoples and governments, "Let us fashion together a NEW WORLD ORDER".

--Henry Kissinger, 1975 address to the UNITED NATIONS

 

Terug naar begin

Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd: Joseph Retinger ILEC en de 'Raad van Europa'.

 

Op dat moment was Joseph Retinger Secretaris Generaal van de 'Onafhankelijke Bond voor Europese CoŲperatie' (ILEC). De ILEC werd op dat moment geleidt door de eerste minister van BelgiŽ, Paul van Zeeland. In de oorlog werkte Retinger nauw samen met Paul van Zeeland en andere figuren welke zeer vooraanstaande figuren werden binnen de Bilderberggroep. Retinger werd ook uitgenodigd door Averell Harriman (lid van Skull&Bones + financierder voor het derde rijk en tevens van het Communisme) welke Amerikaanse steun betuigde ten opzichte van ILEC. Veel machtige en bekende bedrijven, zakenmensen, politici inclusief banken stemden toe in deze steun. Namen zoals Alfred Sloan (General Motors), David en Nelson Rockefeller, Charles Hook (American Rolling Mills Company), Sir William Wiseman (SIS en partner van Kuhn Loeb, New York Investments Bank) en onder andere Adolf Berle (CFR) welke de Amerikaanse vestiging van ILEC ging leiden waren hier onder andere bij betrokken. De Europese connectie was gevormd, welke haar eerste congres hield in 1948 in Den Haag die op haar beurt weer de wortel vormde voor de 'Raad van Europa'.

Deze 'Raad van Europa' ontving flinke contributies vanuit geheime Amerikaanse overheidsfondsen, maar ook enorme privť investeringen tellen hierin mee via de 'American Committee for a United Europe' (ACUE). Voor de eerste Bilderbergconferentie werd er een selectie van gegadigden gemaakt om hier aan deel te mogen nemen. Hieraan deelden ondermeer de eerste ministers van BelgiŽ en ItaliŽ (Paul van Zeeland en Alcide de Gasperi) mee, vanuit Frankrijk de leider der Socialisten Guy Mollet en Antoine Pinay (eerste minister van de rechtse politieke vleugel. Dit is tevens de man waar de Franse geheime Pinay Cirkel naar werd vernoemd, of beter bekend als Le Cercle). Ook diplomaten als Pietro Quaroni uit ItaliŽ, Panavotis Pipinelis uit Griekenland en de Industrieel Otto Wolff von Amerongen deelden mee. Ole Bjorn Kraft (vroegere Deense minister en uitgever van het grootste dagblad van Denemarken) was ook van de partij, evenals Denis Healey en Hugh Gaitskell van de Engelse Arbeiderspartij, Robert Boothby van de conservatieve partij, en Sir Oliver Franks van de Britse staat.

 

 

De Bilderberg groep:

-Manipuleert de globale financiŽn en vestigt onbuigzame en bindende monetaire tarieven rond de wereld.  

- Selecteert politieke figuren welke Bilderberg vaststeld om te mogen heersen, en neemt degenen in het vizier welke van macht ontdaan moeten worden.  

- In plaats van het nastreven van een agenda die werkt aan globale gezondheidszorg, en energie, millieu en landbouwproblemen oplost, streeft de groep een agenda na welke de uitbreiding van macht en de verrijking van haar leden garandeert ten koste van mensenrechten en millieu-degradatie wereldwijd.

Prominente leden uit het verleden en uit het heden van de Bilderberg conferenties zijn ondermeer Gerhard SchrŲder, Zbigniew Brzezinski, Prins Bernhard, George H. Bush, Lord Carrington, Henry Kissinger, David Rockefeller, Edmond de Rothschild, C.D. Jackson en James D. Wolfensohn. Tijdens deze conferenties wordt er aardig wat ondernomen. Dergelijke zaken zijn geen toeval meer te noemen. Toen bijvoorbeeld Bill Clinton in 1991 de Bilderberg conferenties bezocht, was hij gouverneur van Arkansas, en een jaar later werd hij president van de VS. Hetzelfde geval met Tony Blair die na de Bilderberg conferentie van 1993 in ťťn keer met zijn carriŽre door begon te schieten tot eerste minister van Engeland in 1994. Ook Romano Prodi werd na de Bilderberg conferentie van 1999 hetzelfde jaar nog president van de Europese Commissie. George Robertson was secretaris van defensie in Engeland en werd na het bezoeken van de Bilderberg conferentie in 1998 een jaar later secretaris generaal van de NATO.  

 

Nonsens. 

Tegenwoordig worden er een hele hoop nonsens uitgezonden op de Europese TV-zenders in de vorm van documentaires etc. waarbij men enigszins 'linkt' naar ondermeer de Bilderberg groep. Zo werd er al in een Nederlandse documentaire over Beatrix zelf, gezegd dat Koningin Beatrix een internationaal netwerk heeft kunnen aanleggen, waarmee men absoluut doelde op de geheime Bilderberg groep. Dit is absolute nonsens. Zij heeft meegewerkt aan beslissingen en is absoluut aanwezig geweest voor Royal Dutch Shell. Dit doet ze al jaren. Maar zij is niet degene die dit internationale netwerk heeft aangelegd. Geloof het niet want het is niet waar.

 

Terug naar begin

Nederlandse deelnemers Bilderberg conferenties.

 

 

 

 

Nederlandse deelnemers aan de Bilderbergconferentie 3-6 juni 2004 in Stresa (ItaliŽ):

Bolkestein, Frits,
Eurocommissaris
Burgmans, Antony,
Bestuursvoorzitter Unilever
Halberstadt, Victor, Hoogleraar Economie, Universiteit Leiden
Koenders, Bert, Tweede Kamerlid PvdA
Koningin Beatrix
Veer, Jeroen van der,
Betsuursvoorzitter Shell
Vries, Gijs de, Europees coŲrdinator terreurbestrijding
Wijers, Hans, Bestuursvoorzitter Akzo Nobel
Nederlandse deelnemers aan de Bilderbergconferentie 15-18 mei 2003, Versailles (Frankrijk):

Bolkestein, Frits, Eurocommissaris
Halberstadt, Victor,
Hoogleraar Economie, Universiteit Leiden
Hoop Scheffer, Jaap de, NAVO-secretaris-generaal (in 2003 Minister van Buitenlandse Zaken)
Kok, Wim, Oud-premier
Koningin Beatrix
Ruys, Anthony,
Bestuursvoorzitter Heineken
Veer, Jeroen van der, Bestuursvoorzitter Shell
Vries, Klaas de, Tweede Kamerlid PvdA

Nederlandse deelnemers aan de Bilderbergconferentie 30 mei-2 juni 2002, Chantilly (VS):

Bolkestein, Frits,
Eurocommissaris


Nederlandse deelnemers aan de Bilderbergconferenties 1954-2001

(Bron: OfficiŽle alfabetische lijst van deelnemers 1954-2001)

Aukes, Albert G. - 1959
Batenburg, Andrť voorm.* bestuursvoorzitter ABN N.V. - 1978
Beek, A.L. ter commissaris van de koningin Provincie Drenthe - 1989
Benschop, Dick A. staatssecr. Europese Zaken - 2000
Benthem van den Bergh, Godfried van hoogleraar int. betrekkingen Inst. of Soc. Studies - 1969
Beugel, Ernst H. van der em. hooglr. int. betrekkingen RU Leiden - 1959-75, 77-84, 1988-98
Beyen, Willem J. voorm. minister van Buit. Zaken - 1960
Biesheuvel, Barend voorm. premier 1968
Blaisse, Pieter A. em hoogleraar int. recht TU Delft - 1958, 60-63,65
Bolkestein, Frits fractievoorzitter VVD VVD - 1996
Boon, Hendrik N. voormalig ambassadeur - 1957-2**
Brands, Maarten C. hooglr. moderne en theor. geschiedenis Univ. V. Amsterdam - 1992
Brinkhorst, Laurens Jan alg.dir. milieu, nucleaire veiligheid en burgerbescherming Europese Comm. - 1970, 74, 81
Brinkman, L.C. (Elco) voorzitter AVB - 1993
Broek, Hans van den EU-commissaris Europese Unie - 1986, 88, 95
Brouwer, L.E. voorm. directeur Kon. Shell - 1970
Brugsma, Willem L. publicist - 1970
Burgmans, Anthony bestuursvoorzitter Unilever - 2001
Dankert, Piet lid Europees Parlement - 1967
Dekker, Wisse bestuursvoorzitter Philips - 1982, 84
Dijkgraaf, Anton F.J. lid Raad van Bestuur ABN - 1972
Duisenberg, Willem F. president Nederlandse Bank. - 1977-83, 86, penningm: 1980-83
Eekelen, Willem F. voorm. secretaris-generaal West Europ. Unie - 1978
Geldens, Max sen. partner en directeur McKinsey & Comp. - 1984
Goudswaard, Johan M. vice-voorzitter Raad van Bestuur Unilever - 1975
Grave, Frank H.G. de minister van Defensie - 1999
Halberstadt, Victor hoogleraar economie RU Leiden - 1975, 1977-01
Heldring, Jerome L. voormalig hoofdredacteur NRC-Handelsblad - 1969
HerkstrŲter, Cor A.J. bestuursvoorzitter Kon. Shell - 1994
Hirschfeld, H. M. - 1954
Hoeven, Cees van der bestuursvoorzitter Kon. Ahold - 1998, 2001
Hooft, Maria J. 't em. hoogl. economie Erasmus Univ. Rott. - 1972
Hoven, H. Frans van den bestuursvoorzitter Unilever - 1980
Idenburg, Peter J.A. em. hoogl. int. betrekkingen Vrije Universiteit - 1971
Justman Jacob, Paul L. voorm. bestuursvoorzitter Hoogovens - 1974
Kapteyn, Paul J. voorm. senator - 1955-2**
Karsten, C. Frits voorm. bestuursvoorzitter AMRO-bank - 1968-72, 73, 75, 77, 78, 80, penningm: 1972-80
Kleffens, Eelco N. van minister van Staat - 1955-1**, 55-2**, 56, 57-2**, 58-62, 64
Klugt, Cor J. van der voorm. bestuursvoorzitter Philips - 1987
Knapen, H. P. M. hoofdredakteur NRC-Handelsblad - 1991
Kohnstamm, Max voorm. secretaris-generaal Actiecom. v. Europa - 1961-64, 67, 69-75, 77, 79-84, 86-89, 91-92, 94, 95-96, 98
Kok, Wim premier - 1993
Koningsberger, V. J. - 1954
Korteweg, Pieter bestuursvoorzitter Robeco - 1991-95, 97-98, penningm: 1991-98
Koster, Henry J. de staatsraad - 1964-65, 72
Kraijenhoff, Gualtherus voorm. voorzitter Raad v. C. Akzo - 1971
Kuin, Pieter bgw. hoogl. Bedrijfseconomie Erasmus Univ. Rott. - 1968
Kymmell, Jaap voormalig partner Pierson, Heldr. & P. - 1967
Lamping, Arnold Th. ass. secr.-gen. Europa Bilderbergconfer. - 1960-68
Lede, Cees J. A. van voorzitter Raad van Best. Akzo Nobel - 1989
Lennep, Emile van minister van staat - 1963-65, 70, 72-75, 77-85, 87
Lieftinck, Pieter voorm. minister van FinanciŽn - 1957-1**
Liemt, Hans B. van voorm. bestuursvoorzitter DSM - 1985
Loudon, Aarnout A. voorzitter Raad van Commiss.
Akzo Nobel - 1984
Loudon, John H. Int. Advice Committee Chase Manh. Bank - 1962, 65, 72
Lubbers, Ruud F.M. hoogl. Globalisering Kath. Univ. Tilburg - 1983, 91-92, 94
Luns, Joseph M.A.H. voorm. secretaris-generaal NAVO - 1964, 65-75, 77-84
Maljers, Floris A. voorm.
Besturrsvoorzitter Unilever - 1988, 93
Mansholt, Sicco voorzitter Europese Comm. - 1963-64
Melkert, Ad P.W. fractievoorzitter PvdA PvdA - 1996, 2001
Meynen, Johannes voorm. vice-voorzitter AKZO - 1963-67, 69, 70, 72
Mierlo, Hans A.F.M.O. van minister van Buitenl. Zaken - 1882
Nelissen, Roelof J. voorm. minister van FinanciŽn - 1979
Nederlanden, Pr. Bernhard der - 1954-1975, voorzitter 1954-75
Nederlanden, Koningin der - 1962-65, 68-69, 71-72, 74, 84, 86-01
Nederlanden, Pr. Claus der - 1967-69, 71-72, 81-82, 84, 86-89
Oldenbroek, J. H. - 1955-2*
Oort, Conrad J. hoogl. geld en bankieren Univ. van Limburg - 1983, 84, 87, 88-91, penningm: 1983-91
Oosterhuis, H. - 1954
Oranje, Prins van - 1990, 91, 96, 01
Otten, P.F.S. - 1958
Oyevaar, J.J. lid Raad van Bestuur Phs. Van Ommeren - 1956
Patijn, Schelto burgemeester van Amsterdam - 1972
Philips, Frits J. voorm. president Philips - 1973
Rijkens, Paul voorm. president Unilever - 1954-64
Royen, J. Herman van voorm. ambassadeur - 1957-1**, 61
Rozemond, Samuel adjunct-directeur Clingendael - 1973
Ruding, H. Onno C. R. vice-voorzitter Citicorp - 1985, 89, 90
Samkalden, Ivo voorm. hoogl. International recht RU Leiden - 1961-63, 65
Sandberg, Herman W. voorm. hoofdredakteur Het Parool - 1968
Scheepbouwer, Ad J. bestuursvoorzitter TNT Post Groep - 1999
Scherpenhuijsen Rom, W.E. voorm. voorzitter ING - 1983
Schmelzer, W.K.N. voorm. fractievoorz. KVP - 1969
Sickinge, Feyo O. J. voorm. Bestuursvoorzitter Stork - 1977
Sint, Marjanne gemeenteambtenaar - 1990
Spoor, Andrť S. voorm. Hoofdredacteur NRC-Handelsblad - 1971, 82
Steenberghe, M. voorm. minister van EZ - 1954
Stikker, Dirk U. voorm. secretaris-generaal NAVO - 1964
Stoel, Max van der staatsraad - 1980
Tabaksblat, Morris bestuursvoorzitter Unilever - 1996
Tinbergen, Jan em. hoogl. Economie Erasmus Univ. Rott. - 1966
Udink, Berend J. voorm. Bestuursvoorzitter OGEM - 1967, 73
Uyl, Joop M. den voorm. fractievoorz. PvdA - 1985
Veer, Jeroen van der bestuursvoorzitter Kon. Shell - 2000
Vermeer, Evert A. - 1958
Verrijn Stuart, G. M. - 1955-1*
Visser 't Hooft, Willem A. erevoorzitter Wereldr. van Kerken - 1968
Voorhoeve, Joris J. C. minister van Defensie - 1987
Vries, Egbert de hoogleraar Economie Univ. v. Pittsburgh - 1959
Vries, Gijs M. de voorzitter liberalen Europ. Parlement - 1997-98
Vuursteen, Karel bestuursvoorzitter Heineken - 1995-96
Waal, Lodewijk J. de voorzitter FNV - 1999
Wachem, L.C. bestuursvoorzitter Kon. Shell - 1987
Wagner, Gerrit A. voorm. voorzitter Kon Shell - 1969, 72-73
Wallage, Jacques fractievoorzitter PvdA - 1995
Walsem, H.F. van - 1954
Wolferen, Karel van publicist - 1990
Wijffels, Herman H. F. Bestuursvoorzitter Rabobank - 1997
Zijlstra, Jelle voormalig president Nederlandse Bank - 1966, 72, 75

* De functieomschrijving is die zoals die in 2001 door de Bilderberg werd beschreven.

** In 1955 en 1957 zijn er twee bijeenkomsten geweest. Het laatste cijfer verwijst de conferentie (s) waaraan in dat jaar aan deel genomen werd.

 
Terug naar begin

Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd: de club van Rome.

 

1968 - The Club of Rome werd gesticht door Aurelio Peccei (lid van de Bilderberggroep en tevens een vrijmetselaar, nummer twee bij Fiat en gerelateerd aan Olivetti, na zijn baas Agnelli welke ook lid is van de Bilderberggroep. Agnelli zou tevens lid zijn van de Bilderberg ‘adviesgroep’ - de topcirkel binnen de groep). Deze Club werd opgericht op het privť landgoed van Rockefeller in Bellagio (ItaliŽ). Vele leden van The Club of Rome zijn tevens lid van de RIIA, Bilderberg groep, Council on Foreign Relations en de Trilateral commission. Bilderbergers zoals Prins Bernhard (RIP), H.M. Koningin Beatrix, Ruud Lubbers, Michail Gorbatsjov en Henry Kissinger zijn geen onbekenden. Op de zogeheten ‘ingewijden lijst’ staan de namen Harriman (Skull&Bones) en Rockefeller centraal.

De financiŽrders van de Club of Rome vormen zichzelf onder de titel German Marshall Fund, en opereren undercover van de NAVO (North Atlantic Treaty Organisation - zowel een machtige politieke als een militaire organisatie, in tweeŽn gesplitst door Lord Carrington - zelf lid van het door John Coleman (auteur) genoemde The Committee of 300, verder de Bilderberggroep, Royal Institute of International Affairs en de Trilaterale Commissie. Lord Carrington is tevens een enorm goede vriend van Henry Kissinger, en heeft in 1991 de functie van voorzitterschap bekleed binnen de Bilderbergers. Hij werd tevens ingezet als ‘vredesonderhandelaar’ inzake het Bosnische conflict - waar de geldmagnaat en tevens Bilderberger George Soros (in dienst van Rothschild en een relatie van Henry Kissinger) een enorme rol in heeft gespeeld qua financiŽringen richting Milosevic doormiddel van het globale Banksysteem en fondsen opgericht in Belgrado).

The Club of Rome is vandaag de dag nog steeds ťťn van de meest belangrijke (vroegere politieke) takken van (volgens auteur John Coleman) The Committee of 300, en de andere vormt de Bilderberg groep. De Nederlandse Bank behoort ondermeer tot het Committee of 300 netwerk. Daarbij waren de laatste zes figuren welke functioneerden als Secretaris-Generaal van de NAVO allen lid van de Bilderberggroep (Joseph Luns, Lord Carrington, Manfred Woerner, Willy Claes, Javier Solana en George Robertson)

 

Hier treft u een lijst aan van prominente leden binnen de Club of Rome. 

Hier treft u een lange ledenlijst aan van de Council on Foreign Relations (CFR) 

Hier treft u een lange lijst aan van mensen die de Bilderberg bijeenkomsten hebben bijgewoond, of er direct deel vanuit maken. Neemt u ook eens een kijkje op deze zeer goede website over de Bilderbergers; Bilderberg.org.

 

 
Terug naar begin

Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd: The Council on Foreign Relations.

 

1921 - De oprichting van de Council on Foreign Relations

 

"Het V.S. programma vraagt voor de totale verwijdering van Nationale capaciteit om internationale oorlog te kunnen voeren."

 

-- Adlai Stevenson (1900-1968), politicus, diplomaat en CFR-lid.

 

De CFR is een gesloten groep welke bestaat uit zeer intellectuele figuren die de wereldpolitiek in het groot menen te moeten bedrijven. De CFR bestaat uit ruim 1000 leden onder wie politici, filosofen, ex-presidenten, toekomstige presidenten van Amerika, Bankiers, Senatoren, grootindustriŽlen, ministers, leiders van grote kranten, weekbladen, Radio en TV omroepen, economen etc. Ook de Verenigde Naties (V.N.) is een geesteskind van de CFR en dient de CFR in het realiseren van "1 wereldregering" namelijk De Nieuwe Wereld Orde. Zo heeft de CFR bereikt dat men voor alle belangrijke posten in Amerika de "leden" kunnen leveren welke op dat moment al zijn "ingewerkt". Elke president heeft een man achter zich staan als voornaamste "adviseur van het Witte Huis". Enkele namen van "mannen achter Presidenten zijn Colonel Mandell House, Alger Hiss, McGeorge Bundy, Arthur Schlesinger, Whitman Rostow, Henry Kissinger, Zbigniew Brzezinski etc. De oprichter van het medianetwerk CNN (Ted Turner) is eveneens lid van de CFR. De CFR gaat echter in het geheim te werk en alle leden moeten zweren dat zij niets aan het publiek prijs geeft van wat op de conferenties behandeld wordt. Eťn van de voornaamste oprichters was Colonel Mandell House. De CFR is een denktank welke de grootste genieŽn als leden onder haar vleugels heeft. Alger Hiss welke 8 jaar na de oorlog werd aangeklaagd als zijnde een actief Communistisch spion, verwierf via het CFR belangrijke functies bij het departement van Justitie. Eenmaal in het State Department werd hij directeur voor Sociale zaken en had hij de leiding over alle naoorlogse planning, waarvan de belangrijkste was; de oprichting van de Verenigde Naties. Samen met de Amerikaanse minister Stettinius (CFR) stelde Alger Hiss in samenwerking met Andrei Gromyko het ontwerp van het Handvest der Verenigde Naties samen. Dit werd op 21 Juni 1945 door het oprichtingscommitť te San Fransisco aangeboden. Het is echter een feit dat de Verenigde Naties door de CFR leden en Communisten werd opgericht. Achter de schermen beheerst de CFR de gehele Verenigde Staten. De Amerikaanse senator Jesse Helms zei in 1987 voor de senaat;  

"Voorzitter, nauwkeurig onderzoek naar wat er zich in de coulissen afspeelt, leert dat al die belangen samenwerken met het Kremlin, teneinde, zoals sommigen het noemen, een nieuwe wereldorde op te zetten. Private organisaties zoals het CFR, het Royal Institute of International Affairs, de Trilaterale, de Dartmouth Conference, het Aspen Institute for Humanistic Studies, het Atlantic Institute en de Bilderbergers werken mee - via grote ondernemingen, banken, universiteiten en regeringsinstellingen - aan de verspreiding en coŲrdinatie van het plan voor een wereldorde."

   

Er is door de CFR geregeld opgeroepen en verwezen naar de realisering van een New World Order. De bekende bankier (van de Nazi-bankiersfamilie!), James Warburg, lid van de CFR en de Bilderberg groep, zei voor de Amerikaanse senaat op 17 februari 1953;

 

"Wij zullen een wereldregering hebben, of we dat nu leuk vinden of niet, doormiddel van geweld of doormiddel van consensus."

 

Zo stelde de Chicago Tribune op 9 december 1950 over de CFR;

 

"De leden van de raad [CFR] zijn personen van meer dan een gemiddelde invloed binnen hun gemeenschap. Ze hebben het prestige gebruikt dat hun rijkdom, hun sociale positie, en hun educatie hen verschaft om hun land te laten leiden naar faillissement en militaire ineenstorting. Ze zouden naar hun handen moeten kijken. Er zit bloed aan - het opgedroogde bloed van de laatste oorlog en het verse bloed van de volgende [de oorlog met Korea].

 

Zo stelde Arthur Schlesinger in het CFR blad Foreign Affairs van juli/augustus in 1995; "Wij gaan geen Nieuwe Wereld Orde bereiken, zonder ervoor te betalen in bloed, alswel in woorden en geld." De CFR vormt in feite de geheime overheid van de Verenigde Staten, welke vast zit aan de geheime machtsgroep zoals de Royal Institute for International Affairs in Engeland (RIIA). Deze ware geheime macht achter de geheime regering in de V.S. is dus in Europa te vinden, en werkt in alles met elkaar samen. A.D. Smoot, een voormalig lid van de FBI Headquarters Staff in Washington D.C. zei eens;

 

"De meest machtige kliek binnen deze elite groepen hebben ťťn doel gemeen – ze willen de overgave voortbrengen van de soevereiniteit van de Nationale onafhankelijkheid van de Verenigde Staten. Een tweede kliek van internationale leden binnen de CFR bestaat uit de internationale bankiers van Wall Street en hun sleutel agenten. Hoofdzakelijk, willen zij dat het wereld bankiers monopoly van welke macht dan ook, eindigt onder de controle van een wereldoverheid."

 

 

 Het is een zeer groot globaal netwerk bij elkaar genomen, en het is precies zoals Walter Wriston (CFR) in zijn publicatie ‘The Twilight of Sovereignty’ liet weten; ‘Een echte globale economie zal nodig zijn….compromissen van Nationale soevereiniteit….aan het systeem valt niet te ontsnappen….’ Enkele CFR zakenleden zijn;

 

                           American Airlines                  American Express

                           Archer Daniels Midland         ARCO

                           AT&T                                     Atlantic Richfield

                           Avon Products                       BMW of North America

                           Bank of America                    Bankers Trust

                           Barclays Bank                        Bristol-Myers Squibb

                           Capital Cities/ABC                 Chase Manhattan Bank 

                           Citibank /Ciiticorp                  Chevron

                           Coca-Cola                              Deere & Company            

                           Dow Chemical                       Dow Jones & Company

                           Dun & Bradstreet                    I. du Pont

                           Estee                                      Ford Motor Company

                           Lauder                                   Exxon

                           Forbes Magazine                   General Electric

                           General Motors                      Georgia-Pacific

                           J. Heinz                                  Hilton Hotels

                           IBM Corporation                     ITT Corporation

                           John Wiley & Sons                Johnson & Johnson

                           J.P. Morgan & Co.                  Peat Marwick

                           Merill Lynch                           Mitsubishi

                           Mobil Corporation                  New York Times

                           Nippon Steel USA                  Occidental Petroleum

                           Olin Corportation                   Paramount Publishing

                           PepsiCo                                 Pfizer

                           Phillips                                  Petroleum Price

                           Waterhouse                           Proctor & Gamble

                           Prudential Insurance             RJR Nabisco

                           Texaco                                  Times Mirror

                           Smith Barney Shearson         Rockefeller Group

                           Schlumberger Limited           S.G. Warburg & Co.

                           Siemens Corporation             Toyota Motor Corp.

                           Sony Corporation                   TRW Xerox Corp.

 

 

Terug naar begin

Bestuurlijke vormgeving NWO gelieerd: Trilaterale Commissie (TLC)

 

1973 - Oprichting van The Trilateral Commission door David Rockefeller en Zbigniew Brzezinski. De Trilaterale Commissie is een instelling dat als werktuig dient van de CFR (ex)voorzitter David Rockefeller. De commissie werd in 1973 gevormd door particuliere figuren in West Europa, Japan en Noord Amerika om de samenwerking te bevorderen inzake ‘problemen’ welke deze drie gebieden gemeen zouden hebben. De Commissie wil de publieke opinie bekend maken met deze problemen en stelt voor deze "gezamenlijk op te lossen". Vrij vertaald wil dit zeggen dat het doel van de CFR is Japan, Canada, de V.S. en de EEG te verenigen tot een (Socialistisch) Wereldsysteem welke de gehele wereld moet gaan beheersen. In 1970 schreef Brzezinsky zijn boek getiteld "Between two Ages" waarin hij oproept tot het vormen van gemeenschappelijke betrekkingen tussen de VS, West Europa en Japan, met zijdelingse banden welke moesten uitstrekken naar de meer ontwikkelde Communistische landen. Verder schreef Brzezinski in dit boek (wat bijna de Bijbel werd voor de TC) "Het Marxisme is tegelijk een overwinning van de uitwendige actieve man over de innerlijke passieve man, en een overwinning van de rede over het geloof."

Brzezinski roept in zijn boek op tot een ‘weloverwogen beheer van de Amerikaanse toekomst’, een ‘gemeenschap der Naties’, een ‘nieuw internationaal monetair systeem’, een een ‘wereldoverheid’. . In zijn boek toont Brzezinski dat zijn gedachten geheel parallel lopen aan de gedachten van de oorspronkelijke oprichter van de CFR, Colonel Edward Mandell House (Rothschild agent).... Bovendien laat hij duidelijk uitkomen waar hij naar streeft; 1 wereldregering oftewel De Nieuwe Wereld Orde. Toen Carter president werd van de Verenigde Staten benoemde hij op de 3 belangrijkste posten in zijn kabinet Cyrus Vance, W. Michael Blumenthal en Harold Brown, welke naast hun lidmaatschap van de Trilaterale Commissie ook nog eens lid zijn van de CFR. Onder de leden die door Carter werden benoemd bevonden zich ondermeer Zbigniew Brzezinski (Nationale veiligheidsadviseur), Andrew Young (Ambassadeur bij de VN), Richard N. Gartner (Als Ambassadeur in ItaliŽ), en Henry Kissinger. De Trilaterale Commissie vergadert als regel tweemaal per jaar om "problemen te bespreken" zoals de monetaire situatie in de wereld, en economische - Militaire vraagstukken.

Echter, het werkelijke doel is; Alle Politieke sleutelposities in handel en regeringen te bezetten en de vrije wereld te verenigen tot een soepel werkende (Socialistische) wereldregering. Carter schreef naar de TC vergadering welke in Tokyo gehouden werd, en welke hij zelf niet konden bijwonen door bezigheden in het "reorganiseren" van het Witte Huis, een brief waarin de strekking was; Het streven naar een "rechtvaardige" Nieuwe Wereld Orde. Dit is absoluut de filosofie waar de Trilaterale Commissie vanuit gaat. Daarbij werd er door verschillende theoretici welke met heel veel zaken keihard aantoonde dat de Trilaterale Commissie binnen de rest van het netwerk bezig is met het realiseren van een New World Order, een flinke druk op Rockefeller en trawanten uitgevoerd waardoor David Rockefeller via de media hierover naar buiten trad met de woorden; "Wij zijn absoluut geen stel samenzweerders die er op uit zijn de wereld te veroveren, maar een ‘groep bezorgde burgers (!!!!)’ die de internationale samenwerking willen verbeteren." (Wallstreet Journal - 1980). Dat deze ‘groep bezorgde burgers’ eveneens in een vrij recent programma over de Bilderberggroep genaamd ‘Andere Tijden’ uitgezonden door Ned. 3, hebben gezegd dat zij eveneens naar een ‘wereldvrede’ streven doormiddel van samenwerkingsverbanden, is iets wat we nu toch wel kunnen zien als een extreme leugen. De geschiedenis spreekt voor deze ‘bezorgde burgers welke streven naar een wereldvrede’ voorzich. De Trilaterale Commissie wordt financieel alle steun verleend door David Rockefeller, de Ford Foundation en de Charles Kettering Foundation. De TC lijkt zichzelf te profileren als een ‘binnenste cirkel’ van de Council on Foreign Relations - iets waar de discussies nog steeds over gevoerd worden - omdat de leden ervan in zeer veel gevallen lid zijn van de Bilderberg groep en de CFR en meerdere groepen. Enorm ‘elite gericht’ dus.

De TC heeft ook nauwe banden met het Atlantisch Instituut voor Internationale zaken (welke in 1961 werd opgericht als een publieke tak van de NAVO). Rockefeller zag in deze onderneming een ‘noodzaak’, en de theorie was dan ook om de rol van Amerika ten opzichte van Japan te verkleinen, en gelijk te maken aan de gemeenschappelijke markt en Japan, daar zij alle drie tesamen 70% van de wereldhandel representeren. In 1973 had David Rockefeller een ontmoeting met 27 staatshoofden inclusief gegadigden vanuit de Sovjet Unie en China, en in 1974 had hij een ontmoeting met Paus Paulus de VI, waarbij de Paus naderhand een oproep deed aan de naties om een wereldoverheid te vormen. De drie hoofdkwartieren van de Trilaterale Commissie zijn te vinden in New York City, Parijs en Tokyo. Op de ledenlijsten zien we topbankiers, industriŽlen, zakenlui, senatoren, politici etc. De TC werd gediend door Internationale bankiers van Firma’s als; 

Wachovia Bank and Trust Co., Chase Manhattan, Bank of America, Lloyds of London, Bank of Tokyo, Barclays Bank, Compagnie Financiere Holding, Brown Brothers, Harriman and Co., Fuji Bank, Banque de Paris, Provincial Bank of Canada, Toronto-Dominion Bank, Bank of Italy, Industrial Bank of Japan, Mitsui Bank, Mitsubishi Bank, en de Continental Illinois National Bank and Trust Co.

Verder werd de Trilaterale Commissie ondersteund middels corporatie van de bedrijven;

Boeing, Coca-Cola, Japan Air Lines, Volkswagenwerk, Ford Motor Co., Deere, Caterpillar Tractor, Cargill, Cummins Engine, Sony, Toyota, Fiat, Dunlop, Rolls- Royce, Thyssen, Bendix, Texas Instruments, Exxon, Hewlett-Packard, Kaisar Resources, Shell, Mitsubishi, Hitachi, Nippon Steel, Sears and Roebuck, Weyerhaeuser, en General Motors.

Verder heeft de Trilaterale Commissie leden zitten binnen de Amerikaanse media zoals de New York Times, Washington Post, Wallstreet Journal, Mineapolis Star and Tribune, Los Angeles Times, Chicago Sun Times, Kyodo News Service, Japan Times, La Stampa, Die Ziet, Financial Times, Columbia Broadcasting (CBS-TV), The Economist, Japan Broadcasting Corp. Time, Associated Press, en United Press International. Dat de Trilaterale Commissie de macht heeft om mensen ‘verkiesbaar’ te stellen die in het voordeel van de agenda werken, en anderen volledig aan de kant schuift middels het ondersteunen van enorme verkiezingscampagnes blijkt keer op keer het geval te zijn (net als de CFR - het is natuurlijk bij elkaar genomen 1 grote wereldorganisatie). Brzezinski zei in een speech gehouden in oktober 1973; "De democratische kandidaat moet de nadruk leggen op werk, familie, religie, en patriotisme versterken, wanneer hij enige kans wil hebben om verkozen te worden." Toen president Carter zichzelf verkiesbaar stelde voor het Amerikaanse presidentschap, deed hij heel erg zijn best om juist die zaken welke bij de publieke opinie goed in de smaak vallen te benadrukken (bij welke verkiezingscampagne is dat niet zo?), en deed zichzelf voor als een ‘buitenstaander welke de rotzooi wilde opruimen in Washington’.

In december 1975 werden er peilingen gehouden waarvan de uitkomst was dat maar 4% van de democraten in Amerika Carter als president wilden. Dit was zeven maanden voor de verkiezingen. Binnen 6 maanden tijd werd hij genomineerd, en dit kwam door de extreem grote campagne welke werd opgezet om Carter te ondersteunen (over mindcontrol gesproken). Carter werd de hemel ingeprezen alszijnde de ‘nieuwe hoop’ voor Amerika. De voormalige gouverneur Lester Maddox zei hierover; "gebaseerd op valse en misleidende, bedriegelijke acties en verklaringen…. verdient Jimmy Carter voor mijn mening, geen stem van het Amerikaanse volk, of zou het zelfs niet mogen verwachten." Een test voor een leugendetector wees uit dat Carter geen stressgevoel kreeg bij het liegen, wat uitwijst dat Carter (net als zovelen binnen de hoge kringen - zo ook voor Europa etc.) een pathologische leugenaar was. Carter was geen ‘buitenstaander’, want buitenstaanders komen niet in aanmerking voor enig presidentschap.

Carter werd ondersteund middels de Trilaterale Commissie, Time magazine en de Rockefellers. Met name komt natuurlijk Zbigniew Brzezinski weer naar voren om als veiligheidsadviseur achter president Carter te vertoeven. Hij werd dan ook de grootste invloed achter president Carter. Henry Kissinger noemde Brzezinski eens ‘zijn voornaamste vermoedelijke opvolger’. Toen Carter de eed aflegde zei hij dat ‘Amerika zal helpen…. [om] een wereldorde te laten verrijzen.’ (wat wederom uitwijst dat dit verzoek uit EUROPA afkomstig is). Carter die zichzelf verkiesbaar stelde als een ‘buitenstaander’ zorgde ondertussen wel dat zijn administratieve posten met goedkeuring werden opgevuld door ondernemingsgerichte insiders van de Rockefeller Foundation, het Brookings Instituut, en Coca-Cola.

In Time-magazine werd James Earl Carter zelfs ‘Man of the year’ gemaakt in 1977, waarbij de editor van Time magazine lid was van de Commissie (en een Rhodes Scholar). Daarbij bevonden zich 40% van de Amerikaanse leden der Trilaterale Commissie zichzelf binnen de Carter administratie, waaronder Cyrus Vance (de neef van John W. Davis die de eerste president werd van de CFR en zichzelf een hoge positie naleefde binnen het bankierskartel van J.P. Morgan - direct gelinieerd aan het Rothschild kartel). De Carter administratie had volle diplomatieke verhoudingen met (Rood) China, waarbij de Amerikaanse (schaduw) overheid een absolute handel onderhield met de Communisten aldaar. Verder kwam de Trilaterale Commissie in 1979 in opspraak daar zij druk begonnen uit te oefenen op Carter om de afgezette Shah van Iran (welke met CIA hulp aan de macht kwam, en een zakelijke onderhandeling trof met de Chase Manhattan Bank van Rockefeller inzake Iraanse Olie) toekenning te verlenen inzake medische behandeling.

 

Terug naar begin